Barbara Rosiek. Inna Perspektywa – Joanna Polis

Lubimyczytac.pl:
Szczera i poruszająca
rozmowa z Barbarą Rosiek, w której autorka słynnego Pamiętnika narkomanki
odkrywa swoje wnętrze, bez znieczulenia pokazuje jaka jest naprawdę. Nie uchyla
się od odpowiedzi na najtrudniejsze pytania o Jej traumy, tajemnice, marzenia.

W książce można odnaleźć niepublikowane dzienniki pisarki oraz zdjęcia z jej
prywatnego archiwum.
Moja opinia:
„LUBIĘ DRAŻNIĆ MEGO CZYTELNIKA, DOBRZE SIĘ TU
BAWIĘ.
I NIECH TAK POZOSTANIE.
KOCHAM MOJE WEWNĘTRZNE SPRZECZNOŚCI.
KTO TAK NAPRAWDĘ SIĘ W TYM POŁAPIE,
KIEDY SAMA ZACIERAM GRANICE JAWY I SNU,
SZALEŃSTWA I ROZKOSZY.”
Barbara Rosiek – inaczej Baśka eR. Znana
przede wszystkim ze swojej debiutanckiej książki Pamiętnik narkomanki z
1985 r., który mimo wielu lat jest w dalszym ciągu inspiracją dla nowego
pokolenia. Baśka eR. opisuje historię
życia nastolatków szukających akceptacji w narkotykach.
Porusza ważne
tematy, które w okresie głębokiej komuny były tematami taboo. Autorka wiedzę
czerpała ze swojego kilkuletniego uzależnienia od substancji psychoaktywnych. 

Książka Barbara Rosiek. Inna Perspektywa
jest zbiorem rozmowy z autorką Pamiętnika
narkomanki
, przeplataną cytatami z jej dzieł oraz tekstów i zdjęć nigdy
dotąd niepublikowanych. Ogromnym plusem
jest wywiad nie tylko dotyczący książek Rosiek, ale przede wszystkim ukazujący
autentyczną sylwetkę kobiety.
Kobiety zmagającej się nie tylko z
narkomanią, ale również uzależnieniem od alkoholu i leków oraz doświadczonej
chorobami (depresją, schizofrenią, nowotworem), z którymi walczyła i walczy w
dalszym ciągu. Ten bagaż pokazuje
czytelnikowi jak wiele trzeba mieć odwagi i siły, aby stanąć na nogi i podnieść
czoło do góry. Może być lekcją pokory dla nastolatków i dorosłych.
„NIE JESTEM SCHIZO, KTÓRA PISZE. JESTEM
POETKĄ, KTÓRA CHORUJE NA SCHIZO.” 
Dla mnie osobiście poruszające w
wywiadzie były tematy dotyczące jej cierpienia emocjonalnego i braku chęci do
życia, które kończyły się próbami samobójczymi i śmiercią kliniczną. Ważnym
wątkiem również jest temat gwałtu i traumy jaką przeżywa kobieta.
„WEDŁUG MNIE SAMOBÓJSTWO TO ROBIENIE ZA BOGA.
TO KLĘSKA, KTÓRA ZABIERA MIŁOŚĆ I WIARĘ W
SIEBIE.
TO RZWIĄZANIE, KTÓREGO NIGDY NIE POWINNO BYĆ.
TO HANIEBNY SZANTAŻ WOBEC NAJBLIŻSZYCH.
TO SKRAJNA SAMOTNOŚĆ W DEPRESJI.”
Jako psycholog muszę również
odnieść się do poruszanych treści dotyczących zagadnień z psychologii. Pani
Rosiek ukończyła psychologię na Uniwersytecie Śląskim, pracowała w szpitalach
oraz prywatnie z klientami. Z tego co przeczytałam dużo nawiązuje do
psychoanalizy, poruszając w książce pojęcia, z którymi czytelnik może mieć
problem. Dodatkowo w odpowiedzi na jedno z pytań Pani Joanny odnośnie książki Byłam schizofreniczką Rosiek używa
pojęcia „matki schizofrenogennej”,
które zostało szybko wycofane, gdyż nie potwierdzały tego żadne badania
empiryczne.
Jestem pozytywnie zaskoczona całą
publikacją, w której dziennikarka nie tylko przybliżyła mi życie Barbary
Rosiek, ale również jej bestselerów: Kokaina, Byłam schizofreniczką, Alkohol,
prochy i ja, W poszukiwaniu ducha, Pogranicze Chleba, Życie w hospicjum,
Oddział otwarty
(czytałam) i w końcu trylogia: Ćpunka (recenzja tutaj),
Skazana i Anka Pióro
. Dodatkowo zainteresowała mnie proza Rosiek, po
którą chętnie sięgnę.
Książka wymaga od czytelnika
refleksji dzięki naprawdę trudnym i istotnym pytaniom Joanny Polis. Czytając ją wierzę w autentyczność Barbary
Rosiek. Przez całą lekturę czułam jej cierpienie i doznałam jej sukcesu.
„PRZEMOC WOBEC CIAŁA ZABIJA TEŻ DUSZĘ.”
Obecnie Rosiek jest pisarką, poetką
i psychologiem klinicznym. Jak możemy przeczytać w rozmowie z dziennikarką Joanną Polis – Baśka eR. „wygrała
najważniejszy maraton w życiu
” i odrodziła się ponownie wolna od
nałogu.
„MOGŁAM W KOŃCU POWIEDZIEĆ (…)
– NAZYWAM SIĘ BARBARA ROSIEK, JESTEM POETKĄ,
PROZATORKĄ, PSYCHOLOGIEM KLINICZNYM.
TEGO JUŻ NIKT NIE MÓGŁ MI ODEBRAĆ.”

Książkę serdecznie polecam osobom zainteresowanym wszelkimi rodzajami uzależnień oraz szukającym nadziei na wyjście z nałogu, a także specjalistom. Dla fanów Baśki Rosiek jest obowiązkowym dopełnieniem jej wizerunku.

Może i te posty polubisz

17 komentarzy

  1. Czytałam kilka powieści autorki i mam nadzieję, że i na tą się natknę i również mi się spodoba. 😉
    Pamiętam, że byłam w stanie wielkiego otępienia, po Pamiętniku Narkomanki. 😉

    Pozdrawiam serdecznie i zapraszam do siebie na konkurs. 😉

Dodaj komentarz